MIJN DAGBOEK

   
dec nov okt sep aug jul jun mei apr mrt feb jan 2005
dec nov okt sep aug jul jun mei apr mrt feb 2005

 

 

24 februari 2005

Vandaag zijn mama en ik gaan wegen bij het consultatiebureau, en ik zit inmiddels alweer over m'n geboortegewicht. Dat schijnt best snel te zijn voor een borstvoedingskindje, zeggen ze. Ongelooflijk eigenlijk, want mama maakt zich grote zorgen of ik wel genoeg eet. Ik vind het nl. heerlijk om in slaap te vallen tijdens het eten, al na twee of drie minuten zelfs! Uiteraard lig ik daarna weer snel te huilen, omdat ik dan nog steeds honger heb. Mama heeft dus een volledige dagtaak om mij te voeden, zo ongeveer. Gelukkig is oma Miep twee daagjes komen helpen met vanalles en nog wat. Daardoor had mama ook haar handen vrij om mij te voeden en zelf tussendoor veel te rusten.

Nu ik af en toe word ingebakerd, slaap ik zelf gelukkig ook weer wat lekkerder. Oma Kitty vind dat maar helemaal niks, ze vind dat ik dan net op een mummy lijk en kijkt dan helemaal niet graag op de webcam. Maar oma, als je goed kijkt, dan zie je toch wel dat ik dan heel lief en vredig lig te slapen? Mama maakt mij echt wel weer op tijd los, hoor! Als ik uit mezelf netjes en genoeg slaap, dan doet mama mij ook niet zo inpakken, maar soms heb ik van die dagen, dat ik mezelf behoorlijk in de weg lig in de wieg!

Gelukkig heb ik niet meer zo veel last van darmkrampjes. Waardoor die nou weggebleven zijn, weten we eigenlijk niet zo goed. Maar sinds mama geen melk en koffie meer drinkt, gaat het opeens een stuk beter! Misschien komt het ook doordat ik nu (af en toe) wat beter slaap? In elk geval heeft ze alle tips en suggesties van alle vrienden, familie en kennissen opgevolgd en heb ik inmiddels een hele collectie flesjes en druppeltjes voor als het weer een eens mis mocht gaan. Allemaal heel erg bedankt voor jullie hulp, hoor!

 

19 februari 2005

Mama heeft nu even tijd om mijn dagboek bij te werken. Ik lig al een paar uurtjes heerlijk te slapen en mama vindt het jammer om mij wakker te maken voor het avondeten. Ik lijk erg veel last van darmkrampjes te hebben, maar gelukkig gaat het vandaag wat beter met mij. Toen ik vannacht eindelijk in slaap viel, heb ik ook netjes doorgeslapen tot half acht vanochtend. Daarna zijn wel alle drie nog eventjes lekker na gaan dutten, 't is tenslotte weekend! Voor mijn lunch heb ik lekker met papa gedoucht, dat is geweldig! Mijn papa is sowieso geweldig, want die kan uren met mij rondsjouwen en mij bezig houden als ik weer 's buikpijn heb.

Gisteren heb ik mijn eerste echte uitje gemaakt! Zij het weliswaar erg kort, want mama was niet zo heel erg fit, maar toch...
Wij zijn even in de stad bij de babywinkel geweest om wat nieuwe kleertjes voor mij uit te zoeken. Ik ben nl. zo slank, dat alle broekjes van m'n kontje afvallen!!!
Daarna hebben we nog een bliksembezoekje afgelegd bij oma Kitty en opa Piet. We moesten weer snel naar huis om een hapje te eten, maar ook omdat mama nog niet gewend is om met een baby op stap te gaan en voor 't gemak maar mijn luiers was vergeten!!!

Heeft iemand van jullie misschien nog wat tips om darmkrampjes te voorkomen? Mail ze dan even naar mama (esther@tns-online.nl) of mij (jill@peerlings.nl) of laat een berichtje achter in mijn gastenboek.

En, oh ja... mama heeft eindelijk mijn stamboom en mijn horoscoop bijgewerkt!

 

15 februari 2005

Oh, wat heb ik toch weer veel te vertellen... om te beginnen ben ik vannacht mijn navelstrengetje kwijtgeraakt. Nou heb ik een heel mooi, rond gaatje in m'n buik! Gelukkig maar, want al dat gefriemel aan dat stompje met luiers verschonen was ik inmiddels wel beu!

Gisteren is er een verpleegkundige van het consultatiebureau geweest en die heeft gekeken of mijn oortjes wel goed luisteren. Daar blijkt helemaal niks mis mee te zijn, dus dat kan ik later al niet meer als smoesje gebruiken. Ook heeft die mevrouw in m'n hakken geprikt, en nog wel alle twee! Ik wilde me heel stoer gedragen en heb maar heel effetjes een kik gegeven, maar toen ze maar in m'n enkel bleef knijpen om het bloed op een papiertje te krijgen werd me dat toch wel iets te veel! Gelukkig ging het bij mijn andere voetje beter en waren we snel klaar.

Mama en papa krijgen de laatste dagen vragen waarom mijn wiegje zo vaak leeg is. Nou... als jullie overdag kijken, dan zul je mij meestal wel in mijn wiegje vinden. Zo niet, dan lig ik te badderen of word ik gevoed. Als ik wakker ben, mag ik soms ook een kwartiertje beneden als er visite is.
Maar 's avonds... tsja... dat is inderdaad een ander verhaal! Dan lig ik niet zo graag in m'n eigen bedje. Dan ben ik zooooo wakker, dat ik alleen maar wil spelen en rondgedragen worden. Toen ik nog bij mama in de buik zat, was dat ook al zo. Overdag voelde zij mij zo weinig dat ze zich soms wel eens zorgen maakte over mijn wel en wee, maar na het avondeten liet ik altijd flink weten dat ik er nog wel degelijk zin in had. Soms tot over middernacht heen, net als nou!

Zo net zijn tante Yolanda, Robin en oma Kitty op bezoek geweest, en zolang ik beneden bij oma op de arm mocht was er niks aan de hand. Toen mama mij naar bedje bracht, was ik weer klaarwakker! En dat ben ik nog steeds, inmiddels uren later...

 

11 februari 2005

Vandaag is tante Truus de hele dag bij ons geweest. En die heeft de hele middag lekker getutteld met mij toen mama of papa even wilden rusten. En ook mijn grote zus Kim, oma Kitty en Piet zijn vandaag op visite geweest. Speciaal voor die gelegenheid mocht ik een uurtje naar beneden. En daar heeft blijkbaar weer iedereen van meegenoten via de baby cam. Er hebben zoveel mensen naar mij zitten kijken, dat sommigen geeneens meer beeld kregen!

Angela vindt dat ik het heel erg goed doe, in mijn kraamschrift heeft ze neergezet dat ik een heel tevreden meid ben met een goede eet- en slaaplust. Ik heb vanochtend zelfs uitgeslapen tot 8.00 u. Toen heeft mama mij echt wakker moeten maken voor mijn ontbijtje!!! Vandaag heb ik gelukkig niet meer overgegeven, want misselijk zijn is niet zo fijn als je moet gaan slapen!

Mama heeft 't lekker rustig aan gedaan vandaag, want papa en tante Truus zorgden voor alle visite en telefoontjes. Ook had Truus voor papa, mama en Kim gekookt, zodat Angela 's middags wat extra tijd aan mij en mama kon besteden. Het is nu half twaalf 's avonds en papa is allang vertrokken naar dromenland. Mama heeft nou even tijd om mijn dagboek bij te werken, want ik mag dadelijk nog een keertje op voor het laatste hapje van vandaag. Hopelijk val ik daarna weer heel snel in slaap!

Oh ja, verloskundige Inge is vanochtend ook nog even naar mij komen kijken, en ik was nog geen twee ons afgevallen!!! Dat schijnt heel erg goed te zijn, dus ze was erg tevreden over hoe het met mij gaat!

 

10 februari 2005

Wauw... wat is ons huis mooi versierd..  en er liggen overal cadeautjes voor mama en mij! Mijn kamertje bevalt zo goed, dat ik gelijk in slaap ben gevallen toen papa mij in mijn wiegje heeft gelegd. Het was vandaag nog een erg vreemd dagje: om 10.00 uur is papa ons op komen halen in het ziekenhuis en we  waren nog geen 10 minuten thuis of het was alweer een drukte van jewelste zeg! Wat een gezellige bende, en dat allemaal voor mij!

Papa en mama worden nu een weekje bijgestaan door kraamverzorgster Angela. Da's ook een supergezellige meid die flink van aanpakken weet! Ikke trouwens ook, want ik heb vandaag weer een berehonger gehad en netjes (bijna) al mijn luiertjes vies gemaakt, zoals dat hoort! Wel moet ik telkens een beetje slijm overgeven als ik mij een beetje druk maak, maar Angela zegt dat dat restjes vruchtwater zijn die ik heb ingeslikt.

Papa is vanmiddag bij de gemeente geweest om het bestaan van mijn persoontje aan te geven en hij heeft mijn geboortekaartjes opgehaald bij de drukker, maar wat blijkt? Ze hebben de binnenkant van mijn kaartje op z'n kop gedrukt!!! En nou moet iedereen wachten tot volgende week dinsdag of woensdag op de nieuwe kaartjes. Stom he?

Mama heeft na ruim 8 maanden eindelijk weer 's een boterhammetje met filet americain en rosbief gehad, dat had papa speciaal gekocht omdat hij wist dat mama daar dol op is en dat heel erg heeft gemist. Lief he?

Ik heb zo net mijn laatste voeding gehad voor de nacht en papa probeert mij in slaap te krijgen. 't is nu al zo laat (2:21), dat er waarschijnlijk niemand meer  mee zit te kijken op de baby cam... tsjonge, wat hebben we daar veel leuke reacties op gehad en wat is het druk geweest op mijn website!

Ondertussen ben ik (hopelijk) diep onder zeil, dus allemaal... tot morgen!

 

9 februari 2005

Hehe... morgen mogen wij naar huis! Mama en ik slapen nog een extra nachtje in het ziekenhuis, omdat ik het zo laat had gemaakt en we allebei erg vermoeid zijn! Tenslotte hebben we samen bijna twee volle dagen hard gewerkt.

Na twee daagjes carnaval had ik wel genoeg van al dat lawaai en gehos, dus nadat ik mama nog een paar uurtjes rust heb gegund, ben ik maandagnacht toch maar langzaam mijn weg naar buiten beginnen te zoeken. Maar toen dinsdagavond laat bleek dat ik pas 1 centimetertje was opgeschoten, heeft verloskundige Inge ons toch maar even naar het ziekenhuis doorgestuurd. Daar heeft mama een spuitje gekregen zodat ze een paar uurtjes zou kunnen uitrusten voordat het echte werk moest beginnen. Maar nadat mama was uitgedut, bleek ik nog steeds niet veel te zijn opgeschoten en werd er woensdagochtend besloten om ons maar in het ziekenhuis te houden en een handje te helpen. Mama kreeg een dikke prik in haar rug, en nadat de vliezen werden gebroken zijn bij mama de weeen op gang gebracht.
Verloskundige Anouk van de ochtenddienst wedde dat ik voor 't einde van haar dienst op deze wereld zou zijn gebracht, maar die weddenschap heeft ze toch nog verloren!

Ik ben uiteindelijk om 19.04 uur geboren; kerngezond, klaarwakker en erg hongerig!

Na mijn eerste dineetje hebben mama en ik ons een beetje opgedirkt voor de visite. Omdat er zoveel mensen zouden komen, mochten we nog een uurtje op de verloskamer blijven. Omdat ik lekker wakker was, zijn er heel veel mooie foto's gemaakt, die zullen binnenkort wel in mijn album komen. Tegen middernacht ben ik samen met mama naar de kraamafdeling gebracht.

 

3 februari 2005

Woordje van mama:

Na controle bij verloskundige Inge, blijkt dat jij nog helemaal geen zin hebt om kennis te maken met jouw nieuwe wereldje!

Met de boodschap "gaan jullie nou nog maar even lekker Carnaval vieren", mochten we weer naar huis.
Als je volgende week na wat hossen en springen nog steeds niet uit jezelf wil, gaat de dokter jou toch een handje helpen.

Dus, hoe dan ook.. volgend weekend zul je er zeker zijn!
 

30 januari 2005

Woordje van mama:

Vandaag zou het dan moeten gebeuren volgens alle geleerde berekeningen..
Maar je maakt nog maar weinig aanstalten om je warme nestje te verlaten.

Morgen dan? Of overmorgen? We wachten allemaal in spanning af;
je kamertje is gereed, ons tasje hangt klaar, al jouw spulletjes zijn in huis, oma Kitty heeft het hele huis voor jou gepoetst, en jouw hele familie heeft de telefoon op het nachtkastje liggen...

En, oh ja... papa en mama zijn het ook eindelijk eens over jouw naam
(maar dat houden we natuurlijk nog eventjes geheim!)
 

Dus... kom je nou snel?